Maandelijks archief: augustus 2014

(H)eerlijk dinertje

Soms vallen puzzelstukjes door één losse, onverwachte zin, op hun plaats. Ik was al jaren overtuigd van mijn toenmalige liefde voor een ex-vriendin die ik toendertijd niet onder stoelen of banken stak. Het waren hele mooie jaren waar altijd wel een schaduw over heeft gelegen door het feit dat haar woorden naar mij toe en haar verhalen en  haar handelen niet in overeenstemming waren.  Toen was zij niet in staat om toe te geven in welke mate ze van me hield en ik had jaren geleden de hoop daarop al opgegeven. De verhalen over haar ontmoetingen met mensen waarin bleek dat ik ter sprake kwam, dat ze bij haar collega’s zei dat ze door haar vriendje naar werk was gebracht, enz. steunden mij altijd in het gevoel dat er sprake van liefde was. De zorgzaamheid waarmee ze mij omringde, de zondagen die we samen BBC kijkend doorbrachten, de begripvolle blikken die we uitwisselden, onze musea bezoeken, etc. alles was doorspekt met verbondenheid. Een verbondenheid die woordelijk werd ontkent en uiteindelijk ook de breuk tussen ons veroorzaakte. Beiden voelden wij ons gekwetst en geruchten maakten dat ik praktisch gesproken definitief afstand nam. En bewaarde, want mentaal was ik niet los  van haar, het mentale loslaten heeft mij ruim 6 jaar gekost. Na 6,5 jaar was ik geheeld en in staat om mezelf aan haar te laten zien zonder gekwetst te worden. Een overwinning op mezelf getriggerd door mijn ‘grootste’ liefde uit mijn leven, C. Tot zover de aanloop.

Het diner was zeer smakelijk bij Vork-en-Mes in Hoofddorp, verrassende en smakelijke gerechten op de kaart. Lekkere witte wijn, mooie ambiance, bijzonder gebouw, heerlijk weer en terras aan het water. De onderlinge sfeer was vertrouwd en gezellig en de gesprekken onderhoudend en betekenisvol. Mijn tafelgenote sprak frank en vrij en  bevestigde ineens wat ik altijd had gevoeld. Ik was, chronologisch, haar 2e liefde en was ontroerd dat ze het, 9 jaar na dato, alsnog uitsprak. Onze gesprekken gingen eigenlijk vooral over andere dingen maar de reden waarom ik dit stukje eruit licht is dat het me op de terugweg in de auto de hele weg heeft beziggehouden. In positieve zin, ik droeg en draag geen enkele wrok naar haar, in onze gesprekken voelen en vullen we elkaar nog steeds aan, maar ik heb weer een stuk van mezelf terug gezien, en deels opnieuw gefileerd, waardoor ik weer verder kom  in de richting die ik voor ogen heb.

Ik heb geweldige mensen om me heen, die me steunen, (gelukkig ook) bekritiseren en vertrouwen. Ik voel me een rijk mens en ik hoop dat ik dat met jou, de lezer, gemeen heb.
Ik gun het jou van harte, want het gevoel is hartverwarmend.

 

Roger