Categorie archief: msn-spaces

De Grootsheid van Schoonheid

Naar aanleiding van een mailwisseling over impressionisme ging ik nogmaals op zoek naar een afbeelding van het ‘schilderij’ dat mij een aantal jaren geleden diep had getroffen. De naam van de schilder was weggezakt dus ging ik op zoek naar het ‘doek’ en de omschrijving. Zoals ik placht te zeggen, Google openbaart alles. Minder comfortabel als het om privacy gaat maar in dit geval weer een zege. Ik trof een verlaten blog van Vlaamse makelij welke exact omschreef wat mij diezelfde dag is overkomen. Wellicht dat de Vlaamse deun de schoonheid van het schilderij doet excellereren maar het was precies zoals Madame het ervaarde en naar aanleiding daarvan omschreef:

“Dat de gerenommeerde schilders uit de tijd van Frans Hals (van geboorte ‘nen Aantwaarpeneir’) de fotografen van de 17de eeuw waren, was duidelijk. De meeste schilderijen waren portretten die de luister en macht van de rijke poorters weergaven.

Eén schilderijtje blies madame van haar sokken. Het was van ene Leonart Bramer uit Delft. ‘”Herders rond een kampvuur”, geschilderd op leisteen. Van formaat een pietluttig A4-tje. De donkere nachtlucht was onbeschilderde leisteen. Maar wat een lichtspel van dat kampvuur op die minuscule herdertjes! Een pareltje! (fotograferen was helaas niet toegelaten)”

Ook ik was van mijn sokken geblazen toendertijd dat ik het schilderijtje zag, een soort van liefde op het eerste gezicht. Gelijk het machtig zwart van de i-Pad, van formaat minder dan de 10 inch van een toen nog niet eens bestaande i-pad. Het gitzwart van het leisteen geeft de nacht op een machtige natuurlijke wijze weer en de miniscule verfstrepen weerkaatsen het kampvuur op de silhouetten van de herders. Een onovertroffen schoonheid raakte mij tot in de vezels.
Ik heb vandaag weer het kleinood nog eens opgezocht, alhoewel een foto geen eer doet aan de schoonheid plaats ik haar wel, omdat het zien ervan bij mij de euforie van ervaren schoonheid weer doet ontwaken en het dagelijkse bestaan doet verschrompelen tot haar juiste proporties.

De mooiste dagafsluiter die ik me kan voorstellen, waarvan akte:

leonartbramer

(Dit artikel verscheen eerder op mijn blog bij wordpress.com na de migratie van msn-spaces)

“Je kunt wachten tot je perfect bent, maar je kunt ook nu al van jezelf houden..”

De titel is misschien wel het tijdsbeeld van mijn generatie. Ik werd niet zo zo zeer getroffen door het liefdesaspect, daar ga ik in een later blog nog wel op in, maar vooral door het wachten op perfectie.
Al schrijvende schieten de associaties met mijn generatie door mijn hoofd, maar de hang naar perfectie is toch de rode draad. In mijn leeftijdsgroep tref ik veel gescheiden tijdsgenoten. De weelde van de 60-er en 70-er jaren heeft blijkbaar een bommetje onder de bestendigheid in relaties gelegd. Als de relatie niet bracht wat gepland/gehoopt/verwacht werd dan werd de echtelijke belofte aan de wilgen gehangen. Veel mensen vinden een nieuwe (al dan niet lat-)relatie maar (misschien wel even-)veel blijven alleen. (Lat-relatie …., leuke woordspeling.)
De lat voor een nieuwe relatie ligt namelijk hoog. Als de potentiële nieuwe relatie niet een bepaalde staat van perfectie benaderd dan krijgt het single-schap de voorkeur. Wellicht is in sommige gevallen de wens van perfectie wellicht een excuus om de muur rond de kwetsbaarheid niet neer te halen maar vooral is het aangaan van een non-perfecte relatie (nog) geen optie.
Nee, er wordt uitgekeken naar iets wat moet gaan komen. wachtend op perfectie. Maar hoelang is dat? De mens ontzegt zich tussentijdse ervaringen omwille van het, op termijn, hoger haalbare. Wordt het kind niet met het badwater weggegooid? Nu is geluk niet voorbehouden voor mensen met een relatie, maar recht-evenredig is geluk niet afhankelijk van perfectie.
Als ik er de reïncarnatie bij betrek: we komen terug in een nieuw leven om mislukkingen uit het vorige leven recht te zetten.  Door de eeuwen heen waren echtscheidingen nauwelijks aan de orde (Hendrik VIII laat ik gemakshalve buiten beschouwing) en nu sneuvelen minimaal 2 van de 3 huwelijken.  Nu de mens het vooruitzicht op ouderdom heeft wisselen velen de toekomst met een vaste partner in. We wachten niet tot ‘de dood ons scheidt’  en een volgend leven brengt maar gaan -per direct- een nieuw leven aan op zoek naar perfectie. Blijkbaar komen we niet onder perfectie uit als zelfs reïncarnatie daar op is gebaseerd.
Staat perfectie (zelf-)liefde in de weg?

(Dit artikel verscheen eerder op mijn blog bij wordpress.com na de migratie van msn-spaces)

Vooral dóóórgaan?

De vorige blog had ik de hoop dat m’n mail ging werken. In die zin dat de terugkoppelingen vanuit de teams een betere frequentie zouden krijgen. Ik wilde er een positieve draai aan geven maar het effect bleef uit. Zelf ben ik wel stelselmatig blijven mailen naar de verhuurder EN dat heeft ‘geholpen’. De klacht is absoluut serieus genomen en men heeft uiteindelijk geconstateerd dat er een plausibele reden voor onze klacht was.  Het was inmiddels oktober 2011, maar onze klachten werden erkend.

Maar dan….. dan blijkt er een financieel probleem te zijn en de verhuurder draait de geldkraan dicht. De oorzaak van de stofoverlast was door een ernstig vervuild, ondergronds, luchtkanaalstelsel en het reinigen daarvan is specialistenwerk en specialisten die kosten … geld. U voelt hem al aankomen, dat was niet voorhanden.

Het moment dat uiteindelijk de klacht verholpen kan gaan worden zijn we inmiddels al voorbij. In de tussentijd is wel de frequentie van schoonmaken opgehoogd maarrrr dat kost natuurlijk extra budget wat niet voorhanden is.

Door de roosters van filters te voorzien hoeft niet meer de gehele zaal te worden gereinigd maar slechts de roosters. Het sportseizoen is over dus er is tot augustus om het probleem te verhelpen.

Erkenning van het probleem is de winst (na 3 jaar klachten), het probleem oplossen is een volgende fase dat duurt nu dus al 7 maanden. Ik durf te wedden zodra ik locatienamen ga laten vallen en de gezondheid van de sportende basisschooljeugd ga benadrukken dat het probleem hééééél snel is opgelost, maar dan ben ik wel in één klap al m’n credits kwijt.
Misschien is het tijd voor een nieuwe bestuurder, dan is mijn dilemma ook in één keer opgelost😉

(Dit artikel verscheen eerder op mijn blog bij wordpress.com na de migratie van msn-spaces)

Bloggen als frustratiekiller? ;-)

Wat ik steeds meer zie (ok ik lees ook heel wat vaker een blog tegenwoordig) is dat mensen hun blog gebruiken om hun frustratie te uiten. Die blog wordt vervolgens opgepikt haalt al dan niet het journaal en de ge-uitte frustratie lijkt vervolgens (in het geval dat het journaal werd gehaald) weggenomen te worden door de eerder onvermurwbare instantie/leverancier.

Als voorzitter van een kleine vereniging ben ik nu bezig om wekelijks een rapportage te krijgen van enkele vrijwilligers om in ieder geval iets aan hun klachten te doen. De grote klacht die ik wil oplossen gaat over de schoonmaak van een sportaccomodatie. De gladheid in de sportzaal door stof is inderdaad van dusdanige aard dat ik binnenkort wel een ongeluk verwacht in de vorm van een botbreuk of erger, dus er is echt sprake van een ernstig probleem.

Bij aanvang van deze competitiehelft heb ik iedere coach gemaild met een eenvoudig rapportformulier. Één A4-tje en het is echt in 5 minuten ingevuld dus ik vraag zeker niet te veel. Zeker als je bedenkt dat de gespreksstof over de klacht meer tijd per week in beslag neemt.

Als iedere coach mij tijdig op de hoogte stelt dan kan ik op mijn beurt de gemeente informeren.  We zijn al bijna 4 weken aan de gang maar tot op heden is het me nog niet gelukt. Zo’n 2 keer per week stuur ik braaf weer een nieuwe mail ter herinnering aan het inleveren van de gewenste  rapportage.  Vandaag in een creatieve bui het volgende mailtje verstuurd:

Mijne heren,
 
Mag ik constateren dat de Gemeente ontzettend z’n best heeft gedaan en dat er daardoor geen enkele klacht over de schoonmaak van de Sportzalen is?
Het stemt mij tevreden, maar tegelijkertijd zegt een piep-stemmetje in mij dat ik iets te optimistisch ben en dat jullie vast zijn vergeten het bijgesloten formulier voor afgelopen maandag in te vullen.
 
Ik wil jullie er op wijzen dat het formulier niet alleen voor klachten is, ik vind dat een positieve ervaring ook gemeld mag worden.
De gemeente is geen kweekkast voor champignons, als we positieve zaken melden zal de gemeente vast meer geloofwaardigheid hechten en aandacht besteden aan onze tot nu toe serieuze klachten.
 
(Kleine toelichting over de wijze waarop champignons worden gekweekt:
Aardedonker en als de deur een enkele keer opengaat dan gooit men overwegend een emmer stront naar binnen!!
 
Deze ‘champignon’methode is soms ook geliefd bij leidinggevenden. Ga svp even na hoe jij dit zelf zou beleven?)
 
Kort samengevat:
Ik stel het gewoon zeer op prijs als jullie na ieder gebruik van een sportzaal het rapport willen invullen en mij toesturen. Daarmee kan ik een terugkoppeling naar de gemeente geven.

Beetje humor er tegenaan gegooid toch? Heb ik nou teveel gevraagd? Dat denk ik niet, maaarrrrrrrr: “Zal het mailtje effect hebben of heeft een blog echt meer impact?

Wat denk jij?

(Dit artikel verscheen eerder op mijn blog bij wordpress.com na de migratie van msn-spaces)

Wintervakantie Januari

De maand januari zit er op. Ik ben totaal relaxed de maand doorgekomen, niks stress alleen maar mee met de golf . Een paar vaste puntjes in het programma verstoren het bio-ritme, want blijkbaar zitten er 25 uur in mijn bio-ritme en dat past moeilijk in een 24-uurs-economie. In februari ga ik op zoek naar mijn passie of liever gezegd naar de mogelijkheden om mijn passie te realiseren en nu maar hopen dat dat in een 24-uurs ritme valt😉

Hoe (be-)valt jouw ritme?

(Dit artikel verscheen eerder op mijn blog bij wordpress.com na de migratie van msn-spaces)

Hallo wereld!

Na 3 jaar stilte uiteindelijk actie. Geen inspiratie, maar een noodgedwongen vertrek bij MSN Spaces. MSN Spaces is dood, lang leve WordPress ………….., denk ik.😀. Mijn werkeloze status nadert gestaag en ik ben nog steeds geknakt. Het zou een stap voorwaarts moeten zijn, de waarheid weten we over 6 maanden wellicht. Bidden helpt niet aktie is noodzakelijk.

Dus vaarwel voor vandaag, het echte leven wacht.

Have a nice day,

(Dit artikel verscheen eerder op mijn blog bij wordpress.com na de migratie van msn-spaces)

Friesland juni 2007

Het was weer geslaagd, een lekker weekend zeilen in mn favoriete Friesland.
De foto’s geven een impressie van de aangename sfeer en het dito gezelschap.

(Dit artikel verscheen eerder op wordpress.com n.a.v. de migratie van msn-spaces)

Beaujolais Primeur 2006

De inmiddels tot traditie geworden avond werd net als in 2005 gehouden in Tienhoven
Een gezellige groep mensen van OA, vrienden en oud-collega’s lieten de jonge 2006 goed smaken.
De keuze was gevallen op de Beaujolais Primeur van AH die in tegenstelling tot die van 2005 prima smaakte.
Rob heeft enkele foto’s gemaakt die ik hier (MSN-space) in het fotoalbum heb geplaatst.
Ik wil iedereen bedanken voor hun bijdrage in de gezelligheid.
Gr
Roger
PS
Voor jullie agenda: ZATERdag 17 november 2007 is de zaal wederom gereserveerd.

(Dit artikel verscheen eerder op msn-spaces)

Zeilweekend Friesland

Vorig weekend was een fantastisch zeilweekend. Gezelligheid, zon wind!!, een goed gevulde coolbox, een niet te overtreffen, geslaagd weekend. Daarnaast maken alle positieve reacties het organiseren een leuke bezigheid.
Het weekend voor volgend jaar is als optie vastgelegd. Mijn foto’s zijn van het aangename gezelschap, take a peak.
(Dit artikel verscheen eerder op msn-spaces)