Categorie archief: Zeilend

Natuur en harmonie

Heegermeer

Deze foto staat al jaren bovenaan de site en staat voor de passie die ik voel voor de Friese meren en de jaarlijks terugkerende zeilweekenden die ik daar sinds 2006 organiseer De foto is genomen over het Heegermeer in juni 2009 aan het einde van een nagenoeg windloze zaterdag door één van de deelnemers.

Ik kom zelden tot nooit een foto tegen die, voor mij, dezelfde gevoelens opwekt. Tot vandaag. De foto hieronder en het bijbehorende blog verwoordt de passie van de schrijfster voor  de heide nabij Bussum. Zij ervaart daar haar verbinding met de aarde op een identieke wijze die ik in Friesland ervaar. De foto trof mij vanwege de prachtige kleuren en het harmonische geheel. De harmonie die wij dagelijks nastreven en die ik nooit zal kunnen ervaren in haar overweldigendheid. Woorden schieten daarbij tekort dus laat ik de foto verder het woord doen

16243_600r

Roger

Internet, vluchtig medium?

Onderstaande beschouwing komt van mijn oude site Actieve-Ouders.nl

AminO, 26-04-2007
Men verkondigt wel eens dat internet een vluchtig medium is. Met regelmaat stuit ik met  ‘google’ op niet-bestaande pagina’s die nog wel in cache bewaard zijn. Dit keer trof ik verrassend een bladzijde van mijn opgeheven web-log. Ondanks dat ik het stukje geheel verloren beschouwde ben ik nu toch in staat om het pareltje te bewaren en plak ik het hier weer dankbaar in:

zondag 29 oktober 2006

Schipper mag ik overvaren

Zaterdag heb ik, met een via internet opgedane medezeiler, de (bijna?) laatste kans van dit seizoen aangegrepen om te gaan zeilen. Goede wind, een uitstekende boot, Friesland. De juiste entourage voor een prima zeildag. We bleken vele gemeenschappelijke elementen in ervaring met en visie op relaties en vriendschappen te hebben en delen daarnaast ook de passie voor Friesland, zeilen en het leven. Maar bovenal hebben we de rust en energie van de elementen weer ervaren.

Er zijn plekjes in Friesland waar ik mijn sterfbed zou willen hebben. Midden in de natuur, aangenaam gezelschap, zachtruisend riet, een piepende windmolen en het uiterst rustgevende gekabbel van het water dat de boot loslaat.
Het doorgaans aangename gezelschap op mijn boot zal ik niet willen confronteren met mijn verscheiden op zo’n geweldige plek (alhoewel ze mij gelijk overboord zouden kunnen zetten) en dat doet gelijk weer afbreuk aan de geschetste setting want het juiste gezelschap aan boord maakt het moment compleet en gelukzalig. Wat is het leven toch mooi!!

Ik hoop dat ik nog vele gelukzalige momenten kan creëren in mijn favoriete zeilregio, want het zijn de parels die ik aan mijn ketting rijg. Denk nu niet dat dat de parels van mijn ketting uitsluitend verbonden zijn met zeilen. Er zijn parels bij die liefdes en vriendschappen vertegenwoordigen die mij vreselijk dierbaar zijn (geweest).

Geweest …. Het verlies van een verbondenheid met iemand die mij vreselijk dierbaar is heeft mij de afgelopen weken veel verdriet gedaan. De parel blijft aan de ketting maar de glans van de parel wordt overschaduwd door mijn verdriet.
Deze grauwsluier laat me niet los en wordt een belastend item in mijn rugzakje een rugzakje waarvan ik steeds dacht hij er niet nadrukkelijk was maar die langzaam maar zeker toch een vaste plaats in mijn bagagekamer heeft ingenomen. Met de voorjaarsschoonmaak kijk ik er vast wat minder bezwaard tegen aan en zal ik de rugzak definitief overboord zetten op mijn favoriete stek in Friesland. Dan leg ik even geen ‘steen in de rivier’ maar een molensteen van mijn nek.

Was getekend,
Jebart